spagosmail

Dobrodošli na moj blog


01.04.2018.

Joshua pobijedio Parkera na poene




Britanski bokser u superteškoj kategoriji Anthony Joshua (21-0, 20 KO) pobijedio je Novozelanđanina Josepha Parkera (24-1, 18 KO) jednoglasnom odlukom sudija (118-110, 118-110 i jednom neriješeno 119-109).
Ovom pobjedom, Joshua je ujedinio tri od četiri abecedna naslova prvaka u teškoj kategoriji WBA, IBF i WBO pojaseve, uz minorni IBO, Jedini preostali relevantni naslov, onaj po verziji WBC drži  Amerikanc Deontay Wildera (40-0, 39 KO).
Iako je pobijedio, Joshua nije oduševio 78.000 navijača na Principality stadionu u Cardiffu. Od čovjeka koji je rušio sve dosadašnje protivnike očekivao se nokaut, lakša i uvjerljivija pobjeda, a dobila se oprezna borba, u stilu nekadašnjag šampiona Wladimira Klitschka.
Joshua je nametnuo svoj prednji lijevi direkt, tu i tamo povezao pokoji aperkat ili kroše, ali je tokom čitavog meča pazio na odbranu. Krajem meča je bio u prilici da ide na nokaut, ali se nije upuštao u nepotrebni rizik.
Prema neslužbenim informacijama, Josua je u ovom meču zaradio 20 miliona funti, a Parker oko 13 milijuna funti. Sve u svemu, veliki novac za premalo zabave za toliki broj gledalaca na stadionu i pored malih ekrana širom svijeta.
Odmah nakon meča bilo je jasno protiv kog Anthony Joshua želi boksovati u narednom meču. Direktno na ringu prozvao je ime vlasnika WBC pojasa Deontay Wildera, koji drži svjetski naslov po WBC verziji, jedinom pojasu koji nedostaje Joshui da postane apsolutni profesionalni prvak svijeta.
Ako u bliskom periodu ne dođe do dogovora s Wilderom, sljedeća najrealnija opcija je borba protiv bivšeg WBA svjetskog prvaka Rusa Aleksandra Povetkina, koji je u jednoj od uvodnih borbi uoči dvoboja Joshua – Parker nokautirao Britanca Davida Pricea.
(sport)
Smail Špago
(NovaSloboda.ba)

01.04.2018.

Negdje daleko: Zaboravljena ostrva u Škotskoj








Izolovanih mjesta na svijetu u današnje vrijeme i nema tako mnogo. Jedno od tih rijetkih mjesta je Sent Kilda, koje se smjestilo u Atlanskom okeanu, 64 kilometra zapadno od grupeostrva Hebrida.
Riječ je o ostrvima koja pripadaju Škotskoj, ali je toliko je udaljeno od nje, da ga često izostavljaju s karata Velike Britanije, Evrope i svijeta.
Obzirom na to da ne postoji niti na kartama, čudno je što je čak do 1930. godine bilo naseljeno. Postoje dokazi o tome da se ljudska noga tuda kretala još prije sedam hiljada godina. Tuda su prolazili i Vikinzi tokom svojih podviga u 9. i 10. vijeku.
U 17. vijeku, populacija je brojila 180 ljudi, a na njih tako malo bile su čak tri kapelice. Zato se vjeruje da su davno ovdje živjeli monasi.
Sent Kilda je izolovaana lokacija i ne privlači puno posjetilaca. Ipak, tu se formirala najveća kolonija ptica u sjeveroistočnom Atlantiku. Ovdje ih je više od milion, poput ugroženih bluna, sjevernih brunica i drugih. Sreća za njih, osrtvo je nenaseljeno već skoro 90 godina, a oni koji su prije ovdje živjeli, preživljavali su na pticama. Jeli su ih, ali i prodavali.
Zadnji stanovnici ostrvo su napustili prije gotovo 90 godina.
Hirta, najveće ostrvo arhipelaga, jedino je koji je nekad bio naseljeno, a danas je boravište duhova. Jedini način za dolazak tamo je brodom, a vremenska prognoza vam mora biti izrazito naklonjena. Litice Hirte najveće su od svih ostrva u Ujedinjenom Kraljevstvu, a uzdižu se 427 metara iznad mora.
Dokaz da su nekad ovdje postojali mještani je napušteno selo s 40 kamenih kuća iz sredine 19. vijeka, ukopanih metar u zemlju zbog izolacije koja je prijeko potrebna u oštrim vremenskim uslovima koji ovdje prevladavaju. I krovovi su rađeni da budu nepropusni.
Kako pokoji turist, ipak, zaluta na ostrvo, vlastima s kopna bilo je neugodno zbog načina života njihovih toliko udaljenih sugrađana. Izgradili su im moderne kuće, onakve kakve su postojale u škotskim gradovima, ali one nisu mogle podnijeti tamošnje vremenske uslove. Krovovi su prokišnjavali, i letjeli prilikom jačih oluja, a izolacije nije bilo, pa ni topline unutar zidova kuće.
Stanovnici su se vratili u svoje prijašnje naseobine.
Kad su počeli otkrivati kako izgleda moderniji život, polako su napuštati ostrvo i tražili da se presele u Škotsku.
Danas tamo dolaze volonteri, koji rade na očuvanju kuća, a ostrvima upravljaju The National Trust for Scotland, Scottish Natural Heritage i MoD. Osim volontera, koji povremeno dolaze, na ostrvu je i vojna zgrada, a civilima je pristup zabranjen.
Osim Hirte, tu su još ostrva Soay i Boreray, Stac an Armin (ratnička hrid), Stac Lee (siva hrid), Stac Levenish i Dùn (utvrda) Grupa ostrva je 1986. godine upisana na UNESCO-ov popis svjetske baštine.
(geo)
Smail Špago
(NovaSloboda.ba)